اجتماعی

گرامیداشت از دهه محرم؛ ابراز علاقه و ارادت به حسین بن علی- تقویت خوی شجاعت و جسارت- نمایش قدرت قومی-مذهبی

نویسنده: احمدشاه کهزاد

ناگفته پیداست که پدیده های اجتماعی در گذر زمان تغیر می کند که با این وجود، تجلیل از دهه محرم نیز از این امر مستثنی نیست. بدون شک در دو دهه اخیر، چگونگی و نحوه ی گرامیداشت از دهه محرم با دگرگونی های چندی همراه بوده است که راه اندازی دسته های سینه زنی و قمه زنی، سیاپوش کردن شهر و ایجاد چایخانه ها دال بر این ادعا می باشد. واقعیت امر این است که در دوره پسا طالبان، تجلیل از ماه محرم در جامعه شیعی، با هدف خاص مذهبی که گویای ارادت خاص و علاقه قلبی به حسین بن علی باشد، صورت نمی گیرد، بلکه به منظور نشان دادن هویت قومی-مذهبی در جامعه افغانی صورت می گیرد که این امر بر هیچ کسی پوشیده نیست. امروزه دسته های سینه زنی و قمه زنی باعث بندیش جاده ها و خیابان ها شده و قسما نظم عمومی را مختل می سازد، در اثر قمه زنی-تیغ زنی صدها لیتر خون بدون اینکه راه بجای ببرد، به جاده ها و خیابان ها هدر می رود به رغم اینکه زخمیان نیروهای امنیتی کشور شدیدا به خون نیاز دارند و افزون بر این، بلند گوهای مساجد و تکایا تا نیمه های شب فعال بوده و برای اکثر خانواده های همجوار مساجد و تکایا درد سر ایجاد می کند که دست کم به لحاظ اخلاقی درست نمی باشد. برپایی مراسم عزاداری از نوع امروزی آن که با ضربه زدن توسط آلت برنده ی چون قمه به سر و صورت شان که باعث جراحت عمیق و خون ریزی شدید می شود، حماقت بیش نیست. گفته می شود که عمل قمه زنی که نوع خود زنی است، توسط کسانی صورت می گیرد که متاسفانه از نعمت سواد محروم اند، تعریف و درک درست از حادثه کربلا ندارند و ایضاً پیامد اعمال شان را که جز وهن و بدنامی برای جامعه شیعه و فراتر از آن جامعه اسلام نمی باشد، را نیز به درستی نمی دانند. بهر ترتیبی، واقعیت این است که امروزه رفتار غلط قمه زنی و تیغ زنی که هیچ اساس و ریشه درستی ندارد، رفته رفته به یک رسم و به یک سنت تبدیل می شود، طوری که زخمی ساختن سر، نه سود دنیوی دارد و نه اجر اخروی. چرایی عمل قمه زنی و تیغ و اجرای مراسم مذهبی به شکل امروزی که خالی از ایراد نیست، ممکن به فکتورهای متعددی بستگی داشته باشد اما از آنجایی که اقلیت شیعی مذهب در افغانستان که در دوران حکومت های پیشین و خصوصا در دوره سیاه طالبان آزادی مذهبی نداشتند و در اجراء مراسم مذهبی شدن دست باز نداشتند- اکنون که فضای مرکز و پیرامون نسبتا باز شده و فرصت نسبتا برابر برای ملیت ها داده شده است، اقلیت شیعی در کشور برنامه های مذهبی شان که عینی ترین نمونه آن دهه محرم است را هرچی بیشتر قوت می بخشند و برای نشان دادن عطش بیشتر شان به جاده ها و خیابان ها بیرون می شوند.
بهر روی، من فکر می کنم که باید نهایت سعی و تلاش صورت گیرد تا در آینده ها از قمه زنی و تیغ زنی که یک عمل شرم آور و ملال آور است و باعث روسیاهی و بدنامی اسلام و اخصاً جامعه شیعی می شود و تصویر خشین از خود بجا می گذارد و افزون بر این ها، موجب ایجاد ترس و وحشت میان مردم می گردد، جلوگیری صورت گیرد. احتمالا خانواده ها، ملا امامان محترم مساجد، رسانه های جمعی و بالاخره دولت در امر جلوگیری از عمل قمه زنی و تیغ زنی، می توانند نقش فعال تری داشته باشند. و در این میان، دولت می تواند آن عده ملا امامان که مردم را به عمل قمه زنی و تیغ زنی تشویق و تحریک می کنند به عنوان ترویج کننده خشونت در جامعه مورد تعقیب عدلی و قضایی قرار دهد و به همین منوال، نیروهای امنیتی کشور می توانند صفوف قمه زنان و تیغ زنان را برهم زنند.
و غایت امر، من فکر می کنم که تجلیل از دهه محرم به سبک که وصف آن رفت، بیشتر موجب دوری و دلسردی و مردم نسبت به عاشورا می شود و بیشتر تنش های قومی-مذهبی را در کشور تقویت نموده و افزون بر این ها، تصاویر خشین از جهان اسلام و جهان شیعی به جهانیان پیشکش می کند.

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن