اجتماعی

حاجی رمضان حسین زاده، مردی که نام او با اتهامات فراوان و نیکو کاری های زیاد گِره خورده است

نویسنده: احمدشاه کهزاد
در ادامه ترورهای هدفمند و قتل های زنجیره ی اخیر در کشور، دینه شب انسان های بی دفاع در مسجد الزهرا واقع در دشت برچی مورد حمله گروه های تروریستی قرار گرفت که تلفات ناشئ از آن دست کم ۵ کُشته و ۶ زخمی گزارش شده است. دشمنان کور دل، دشمنان انسانیت و دشمنان صلح و آرامش یک بار دیگر با انجام عمل دد منشانه شان، ثابت ساختند که کمترین ترحم را بر انسان های بی گناه و بی دفاع و هیچ اباء از به خاک و خون کشیدن مردم ملکی ندارد. بهر ترتیبی، ما برای قربانیان رویداد تروریستی دیشب فردوس برین، برای زخمیان شفای عاجل و برای خانواده های قربانیان صبر جمیل از خداوند استدعا داریم.
به رغم اینکه خون همه إنسان های کره زمین سرخ است و همه از حقوق و کرامات انسانی برابر برخوردار اند؛ کسی بنام حاجی رمضان یکی از قربانیان رخداد تروریستی شب گذشته است که از دیر وقت به این طرف نام او با عالمی از دشنام ها و بد زبانی ها و از جانب دیگر با نیکو کاری و خوشنامی همراه بوده و گِره خورده است. کتله عظیم از مردم که دیروز از حاجی رمضان با تمسخر یاد و کار/کارهای او را سوژه ی جوگ و طنز خود شان ساخته بودند- امروز از ازو بنام خدمتگار قوم/ملت یاد کرده و خدمات عام المنفعه که او در دوران حیات خود انجام داده را مو به موی فهرست و برجسته می کنند.
در کش و قوس موضوعات بحث برانگیز، واقعیت امر متفاوت تر از آنچه است که قلم زده می شود. به باور من، قربانیان رویدادهای تروریستی در کشور قطع نظر از موقف اجتماعی و محدوده سنی شان، سرمایه قوم و ملت محسوب شده و از دست دادن آنها ضایعه جبران ناپذیز می باشد. احتمالن دلیل عمده ی که مرگ حاجی رمضان در فضای مجازی بیشتر انعکاس یافته و در ٢۴ ساعت پسین مشغله ذهنی فرهنگیان و قلم بدستان ما شده، دامنه وسبع کارکردها و فعالیات های اجتماعی او باشد. شغل حاجی رمضان حسین زاده بود اما او فراتر از یک تاجر کار می کرد و شاید تنها نقطه قوت و تمایز او با سایر تاجران غرب کابل، فعالیت های چشمگیر او بیرون از حوزه کاری او می باشد. نامبرده خدمات عام المنفعه و کارهای بنیادی را دست کم در غرب کابل ( دشت برچی ) انجام داده که غیر قابل إنکار است- دستگیری فقرا و مساکن، کمک و مدد به ایتام و بیوه زنان، فراهم ساختن زمینه های تحصیلی و تهیه و تدارک ( خوابگاه ) برای دانشجویان بی بضاعت، بنیان و أساسگذاری نهادهای آموزشی و برگزاری محافل های فرهنگی و اجتماعی که نمونه عینی آن ( مراسم سالیاد ترور بابه ) است و حضور پر رنگ او در مراسم قومی و مذهبی و ده ها فعالیت های خورد و ریز دیگر نمونه های از کارهای عام پسند او می باشد که بی هیچ درنگی باید به خوشی از آن یاد کرد که برای نامبرده جایگاه اجتماعی خلق نموده و شهرت و محبوبیت کمایی کرده است. او جوان مرد، خیر اندیش، خیر خواه و غریب نواز بود و مهم تر از همه قوم خود را دوست داشت و به ارزش های قومی باورمند بود.
بهر ترتیبی، وقوع حملات انتحاری که قربانیان آن افراد غیر نظامی با هویت مشخص ( هزارگی ) است سخت قابل تأمل بوده و درد آور می باشد. از دست دادن حاجی رمضان و دیگر قربانیان حادثه تروریستی دیشب ضایعه بس بزرگ برای جامعه بوده و پر کردن جای آنها سخت دشوار می باشد. موازی به از دست دادن و از دست رفتن این مجموعه إنسانهای بی دفاع که سخت آزار دهنده است فراموشی چنین رویدادهای مرگبار بدون هیج نوع آسیب شناسی به فراموشی سپرده شده و به اسرع زمان فروکش می کند.

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن