اجتماعیسیاسی

مهار کووید-١٩ توجه جدی دولت و همکاری صادقانه ملت را می‌طلبد

احمدشاه “کهزاد”

کووید-۱۹ که در دسامبر سال گذشته میلادی برای اولین ‌بار در شهر ووهان چین شیوع کرد، امروز با گذشت شش ماه از زمان پیدایش خود مرزهای تمام کشورهای جهان را شکافته و مهار آن در صدر اولویت‌های دولت‌های ملی و سازمان های بین‌المللی قرار گرفته است. این ویروس مهلک تا امروز از مردم جهان ۴۷۸،۰۵۵ قربانی گرفته و اکثر دولت ها با کاربست روش ها و راهکارهای مختلف در مهار کرونا تا کنون موفق نبوده اند. در این یادداشت، نحوه برخورد مردم و سبک مبارزه دولت با کووید ۱۹ در دو کشور هندوستان و افغانستان را از نظر می گذرانیم که مسیر متفاتی را پیموده و با فراز و فرودهای همراه بوده بوده است.
اولین مورد کووید-۱۹ در هندوستان در اوایل مارچ در شهر اگرا در شمال این کشور اعلام و نخستین مورد فوتی در ۱۲ ام مارچ ثبت شده است. ابتدا تصور می شد که هند با داشتن جمعیت ۱.۳ میلیاردی و داشتن سیستم بهداشتی ضعیف، بدترین سناریوی کرونایی را در جهان تجربه خواهد کرد اما اکنون دیده می شود که دولت آن در مهار کرونا بهتر عمل نموده است. تاکنون در هند ۱۴،۴۷۶ تن از اثر کرونا فوت نموده است که این رقم در امریکا ۱۲۱٫۲۳۹ و در برازیل ۵۲،۶۴۵ است. اما در افغانستان، نخستین مورد کووید ۱۹ در ۲۴ ام فبروی ثبت و نخستین مرگ ناشی از آن در ۱۶ حمل در ولایت کابل ثبت شد. ویروس کرونا در افغانستان که از کشور همسایه ایران سرایت نمود تا کنون ۶۳۹ قربانی از مردم افغانستان گرفته اما حقیقتا به نظر می رسد که آمار واقعی بیشتر از این است. با توجه به ضعف سکتورهای صحی و بی پروایی مردم، احتمالا مرگ و میر ناشی از کرونا در افغانستان در روزهای آینده بیشتر اوج خواهد گرفت و شماری بزرگی به این ویروس آلوده خواهد شد. اما در چرایی کامیابی و ناکامی دولت ها در مهار کرونا، از سه عامل مهم در شبه قاره هند و افغانستان می توان یادآور شد:
1. ردیابی تماس افراد آلوده و تلاش برای شکستن زنجیر
هند جزء آخرین کشورهای بزرگ بود که شیوع کووید ۱۹ را تجریه کرد. شیوع کووید ۱۹ در این کشور، برای هند با داشتن ۱.۳ میلیارد جمعیت که حفظ فاصله اجتماعی مشکل و بیشتر از ساکنان آن در خانواده های بزرگ زندگی می کنند، قطعا خبر ناگوار بود. اولین مورد مثبت کرونا که در هند در اوایل مارچ اعلام شد، گفته می شد که فرد الوده به ویروس یک دانشجوی پزشکی است که از شهر ووهان چین به هند بازگشته است. دولت هند پس از جمع آوری معلومات در مورد فرد مشکوک، به ردیابی تماس و یافتن نقاط مهم مشکوک پرداخت و راه کنترول انتقال و شیوع بیشتر این ویروس را شکستن زنجیر عنوان نمود. سپس مقررات سخت گیرانه را در فرودگاه ها به اجرا گذاشت و تمام مسافرین مشکوک را الی ۱۴ روز در داخل فرودگاه ها قرنطینه ساخت. محدود کردن مسافرت ها و ردیابی افرادی که با بیماران کووید ۱۹ در تماس بودند، کمک بزرگی به هند در مهار کرونا نمود که این مهم می تواند درس ارزشمندی برای تمام کشورهای جهان در مبارزه با کرونا باشد. اما در افغانستان که اولین مورد مثبت در ۲۴ فبروری ثبت گردید، روش مبارزه با این ویروس و برداشت مردم از آن متفاوت است. دولت افغانستان در آغازین روزها مرز افغانستان با ایران را بصورت موقتی بست اما دیری دوام نیاورد که مرزها دوباره باز شد و بعضا روزانه الی ۱۵۰۰۰ مهاجر وارد افغانستان شدند. مهاجرین که سیل آسا وارد افغانستان می شدند با ابتدایی ترین وسایل چیک و سپس به آنها اجازه رفتن به ولایات داده شد. متاسفانه در فرودگاهای کشور نیز وضع بهتر از این نبود. و مضاف بر این ها، رفت و آمد مردم از شهرها به ولایات دیگر متوقف نگردید و تا هنوز به حالت نورمال ادامه داشته است.

2. قرنطین زود هنگام و وضع محدودیت های جدی
شبه قاره هند به سطح پایین بهداشت عمومی و آسیب پذیری در برابر بیماری های واگیر شهره است. در هند افراد فقیر و کم درآمد اکثریت را تشکیل می دهد و از نظر بسیاری، ترس از گرسنگی کمتر از ترس از کرونا نیست. دولت هند به منظور پیشیگیری از همه گیری کرونا، قرنطینه کامل هند را برای سه هفته اعلام کرد و بعدا اقدامات سخت گیرانه تری وضع کرد که بعضا با خشونت پلیس همراه بود. مضاف بر این، اقدامات احتیاطی نظیر پوشیدن ماسک در ملا عام، مسافت اجتماعی، ممنوعیت تجمع بیش از شش نفر و تف کردن در عموم نیز در کاهش شیوع کرونا کمک جشمگیر نموده است. قرنطین که در هندوستان از ۲۴ ام مارچ آغاز شد تا اکنون کاملا بر داشته نشده اما قیودات ها در نواحی به حد اقل رسیده است. در شمار از ایالات، کسب و کار دوباره از سر گرفته شده و رفت وامد میان شهرها و ایالت ها کم کم جریان پیدا کرده است. اما در افغانستان آن گونه که انتظار می رفت، قواعد قرنطین از جانب شهروندان مراعات نشد. نمازهای جمعه در ولایات هرات با امامت مولوی انصاری متوقف نگردید، مسابقات پهلوانی در ولایات شمالی تعطیل نشد و حتا در روزهای عید قربان رفت و آمد خانواده ها جریان داشت. پولیس نظم عامه نیز بگونه مقطعی و پس از هر چند روی به جاده ها می ریختند اما دیر نمی گذشت که شهر دوباره از وجود افراد پر میشد.

3. همکاری متقابل ملت و دولت
همکاری ملت و دولت در مهار کرونا در هند موضوع است که همه به آن واقف اند. مردم هند از قواعد قرنطین و هدایات وزارت صحت پیروی می کنند. بصورت عموم فرهنگ قانون گریزی و زورگویی در مقابل مجریان قانون، در اینجا کم رنگ است. در جانب مقابل، حکومت فدرالی هند و حکومت های محلی آن نیز در برابر مردم بی تفاوت نیست. نارندرا مودی، نخست وزیر هند در آغازین روزهای قرنطین، بسته ای امدادی بیش از ۲۳ میلیارد دالری را برای خانواده های نیازمند در نظر گرفت و شماری از ایالت ها از جمله اوترا پرادش در شمال، کرالا در جنوب و دهلی (پایتخت) وعده سپردند که به حساب های بانکی کارگران روز مزد پول نقد واریز نمایند. مضاف بر این ها، بسیاری از سلیبریتی ها و سرمایه داران، دولت هند را با کمک های نقدی شان در امر مهار کرونا یاری رساندند. طور نمونه: اکشی کمار ستاره پرآوازه بالیود مبلغ ۲۵ کرور (یک کرور معادل با یک میلیون روپیه هندی) کمک نقدی کرد و سلمان خان دیگر ستاره مشهور هند دست مزد ۲۵٫۰۰۰ کارگر صنعت فلم را پرداخت. اما در افغانستان سوای اینکه دولت در مهار کرونا موفق عمل نکرده، مردم افغانستان نیز با بی پروایی های شان در امر شیوع کرونا کمک شایان نموده اند.
بهر حال، هرچند شمار افراد مبتلا به کووید ۱۹ در هند رو به افزایش است اما نرخ فوتی اندک و رقم ریکاوری بالاست. من گمان می کنم که اجرای توصیه WHO، رعایت مقررات دولت هند و همکاری متقابل دولت و ملت به دولت هند در مهار کرونا کمک شایانی کرده است. دولت هند سوای اینکه در امر مبارزه با کووید-۱۹ موفق بوده، در خصوص ساختن واکسین ضد کرونا نیز گام هایی برداشته است. من امیدوارم کشف واکسین ضد کرونا در اسرع زمان صورت گیرد و جهانیان از از شر این ویروس مهلک هرچی زودتر رهایی پیدا کنند.

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن